Richtlijn HIV
Deze pagina is het laatst bewerkt op 25 okt 2018 om 07:12. | Deze pagina is 12.301 maal bekeken.

Hoofdstuk 8. Hiv-2 bij volwassenen: Behandeling en monitoring

Uit Richtlijnen HIV

Versie op 25 okt 2018 07:12 van Mtuut (Overleg | bijdragen)
(wijz) ←Oudere versie | Huidige versie (wijz) | Nieuwere versie→ (wijz)
Ga naar: navigatie, zoeken

De werkgroep verwijst hierbij naar de Amerikaanse richtlijnen (update mei 2018), waarbij de volgende opmerkingen worden gemaakt:

Belangrijkste aanvulling is ten aanzien van de groepen nieuwe antiretrovirale middelen.

  • Intrinsieke resistentie van Hiv-2 t.o.v. enfurvitide [Poveda, 2004];
  • Gevoeligheid van Hiv-2 voor PI is wisselend: beste PI lijken lopinavir, saquinavir en darunavir [Desbois, 2008; Brower, 2008];
  • Over de effectiviteit van integraseremmers t.o.v. Hiv-2 zijn weinig beschikbare data [Roquebert, 2008];
  • De effectiviteit van maraviroc tov Hiv-2: weinig beschikbare data met wisselende resultaten. Er is geen test om tropisme van Hiv-2 vast te stellen.
  • Amprenavir en waarschijnlijk ook fosamprenavir zijn niet werkzaam tegen Hiv-2 [Ntemgwa, 2007].